NFC مخفف “Near Field Communication” فن آوری نه چندان مدرن، نوعی وسیله ارتباطی بی سیم بین دو دستگاه است که در فاصله نزدیک کاربرد دارد. در واقع NFC به عنوان جایگزینی برای Bluetooth ، طراحی شده برای گوشی های موبایل، در نظر گرفته می شود که میتواند کاربرد های زیادی داشته باشد. از ساده ترین کاربرد های آن می توان به انتقال اطلاعات و فایل ها بین دو تلفن همراه اشاره کرد که در مقایسه با بلوتوث سرعت بالاتری دارد و دیگر نیاز به جستجوی دستگاه ها نیست و به سادگی با نزدیک کردن دو دستگاه مجهز به NFC میتوان انتقال و هماهنگ سازی را شروع کرد. NFC از روش های امنیتی همچون تایید قبل از هماهنگ سازی نیز بهره برده است.
فناوری NFC یک ارتباط رمزگذاری شده بیسیم با برد کوتاه در فاصلهٔ ۴ سانتیمتر و کمتر است که در باند فرکانسی ۱۳.56MHz توانایی تبادل اطلاعات با سرعت KB/S424 به صورت میانگین را دارد.
NFC قادر است با کارتهای هوشمند غیر تماسی ISO/IEC 1443 موجود و همچنین سایر دستگاههای مجهز به NFC ارتباط برقرار کرده و به راحتی به تبادل اطلاعات با آنها بپردازد. از همین رو این فناوری با زیرساختهای موجود پرداخت غیر تماسی مورد استفاده در سامانه حمل و نقل عمومی و پرداختهای خرد سازگار میباشد.
همچنین از NFC به عنوان انتقال اطلاعات با پرینتر ها و دستگاه های کپی، تلویزیون، پرداخت الکترونیکی، شارژ دستگاه بدون نیاز به اتصال سیم، انتقال صدا به اسپیکر، پرداخت بلیط مترو و اتوبوس، باز کردن قفل های هوشمند منازل و اتوموبیل و کاربرد های زیاد دیگری استفاده کرد.
